.jpeg)
هیتلر و کتابخانه شخصی اش
مشخصات
معرفی
آدولف هیتلر مردی بود که بیشتر به سوزاندن کتاب‌ها شهرت داشت تا جمع‌آوری آن‌ها. بااین‌حال، او در زمان مرگش در پنجاه‌وشش‌سالگی، صاحب شانزده هزار جلد کتاب بود. کتابخانۀ او با هر معیاری مجموعه‌ای باشکوه به‌شمار می‌رفت: ویراست‌های نخست آثار فیلسوفان، تاریخ‌نگاران، شاعران، نمایشنامه‌نویسان و رمان‌نویسان. برای او، کتابخانه نمایانگر سرچشمۀ هنری و منبع استعاری دانش و الهام بود. او عمیقاً به طرف کتاب‌ها جذب می‌شد و ناامنی‌های فکری خود را در آن‌ها فرو می‌نشاند و با آن‌ها جاه‌طلبی‌های متعصبانه‌اش را تغذیه می‌کرد. آن‌طور که وی ادعا می‌کرد با حرص و ولع، حداقل یک کتاب در هر شب و گاهی اوقات بیشتر می‌خواند. نویسندۀ این کتاب بسیار خواندنی و مستند دکتر تیموتی ورینگ رایبک (متولد 1954) است که در دانشگاه هاروارد ایالات متحدۀ آمریکا درس خوانده است. او سال‌ها به تدریس و تحقیق در مراکز آموزشی و پژوهشی آمریکا، فرانسه و هلند مشغول بوده و کتاب‌های معتبری دربارۀ تاریخ اروپا تألیف کرده است.
هیتلر و کتابخانه شخصی‌اش (از شکسپیر و دون‌کیشوت تا کتاب‌های سیاسی؛ هیتلر چه می‌خواند؟)
هیتلر و کتابخانه شخصی‌اش؛ چه کتاب‌هایی به زندگی او شکل دادند؟
کتابخانه هر انسان، چیزی فراتر از مجموعه‌ای از کتاب‌هاست؛ گاهی می‌توان از میان کتاب‌هایی که یک فرد انتخاب کرده، خوانده یا نگه داشته است، تصویری از علایق، دغدغه‌ها و جهان فکری او به دست آورد. از همین منظر، کتابخانه شخصی آدولف هیتلر یکی از موضوعات قابل‌توجه در مطالعه تاریخ فکری و فرهنگی قرن بیستم به شمار می‌رود.
تصور رایج از هیتلر، بیشتر با جنگ، سیاست و تاریخ اروپا گره خورده است؛ اما اسناد و کتاب‌های باقی‌مانده از کتابخانه شخصی او، وجه دیگری از زندگی او را نشان می‌دهد: ارتباط گسترده با کتاب و مطالعه.
هیتلر در طول زندگی خود مجموعه بزرگی از کتاب‌ها را گردآوری کرد و در میان آثار موجود در کتابخانه‌اش، کتاب‌هایی در زمینه تاریخ، فلسفه، سیاست، ادبیات، هنر، علوم نظامی و موضوعات گوناگون دیگر دیده می‌شود. برخی از این کتاب‌ها دارای نشانه‌ها، یادداشت‌ها و حاشیه‌نویسی‌هایی هستند که امکان بررسی دقیق‌تر رابطه او با متون مورد مطالعه‌اش را فراهم می‌کنند.
اما پرسش مهم اینجاست: چه کتاب‌هایی توجه هیتلر را به خود جلب می‌کردند و این آثار چه جایگاهی در جهان فکری او داشتند؟
در میان کتاب‌های مورد توجه او، نام‌هایی چون ویلیام شکسپیر، سروانتس، کارل مای و آثار ادبی و تاریخی گوناگون دیده می‌شود. روایت‌های مربوط به کتابخانه او حتی از علاقه‌اش به آثاری مانند دون کیشوت، رابینسون کروزوئه و مجموعه آثار شکسپیر سخن می‌گویند.
کتابخانه شخصی هیتلر از این جهت اهمیت دارد که به پژوهشگر اجازه می‌دهد رابطه میان کتاب، مطالعه و شکل‌گیری جهان‌بینی یک شخصیت تاریخی را بررسی کند؛ نه صرفاً با تکیه بر گفته‌ها و خاطرات، بلکه از خلال خود کتاب‌ها، حاشیه‌نویسی‌ها، انتخاب آثار و ردپای مطالعاتی او.
کتاب «هیتلر و کتابخانۀ شخصی او؛ چه کتاب‌هایی به زندگی آدولف هیتلر شکل دادند؟» نوشته تیموتی ورینگ رایبک تلاش می‌کند با بررسی اسناد، فهرست‌های کتابخانه‌ای و آثار باقی‌مانده، تصویری مستندتر از رابطه هیتلر با کتاب و مطالعه ارائه دهد. این اثر با ترجمه کامیاب شهریاری توسط انتشارات مروارید منتشر شده است.
در این کتاب، موضوع تنها فهرست کردن کتاب‌های موجود در کتابخانه هیتلر نیست؛ بلکه این پرسش نیز مطرح می‌شود که چگونه انتخاب و خواندن کتاب‌ها می‌تواند در شکل‌گیری برداشت انسان از جهان نقش داشته باشد و تا چه اندازه می‌توان از یک کتابخانه شخصی برای شناخت جهان فکری صاحب آن استفاده کرد.
